"หัวใจ" ผมเข้าใจว่ามันก็คืออวัยวะส่วนนึงของร่างกาย เหมือนหัวแรงซึ่งมีหน้าที่ทำให้ร่างกายอันเป็นที่อาศัยของวิญญาณเราให้ไปไหนมาไหนได้อย่างเป็นรูปธรรม คงอยู่ได้

แต่แปลกตรงที่มันส่งผลทำ ให้เราร้องไห้ ทำให้เรารู้สึกบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ถึงความเจ็บ หรือความสุข กับสิ่งที่ผ่านเข้ามากระทบกับหัวใจ หรือที่เค้าเรียกกันว่า ความรู้สึกของใจ ซึ่ง ต่างกับความรู้สึกที่สัมผัสผ่านร่างกาย คนที่มีความสุขก็มีแต่รอยยิ้ม ทุกสิ่งดูสวยงาม แต่คนที่ผิดหวังกลับไม่อยากลุกไปไหน อยากจะทิ้งชีวิตของตัวเองซะอย่างนั้น หัวใจคนเรามันทำให้เรารู้สึกแบบนี้ได้ยังไง ! มันมีชีวิตหรอ? ผม สงสัยอยู่ตลอดแต่คงไม่กล้าถามใคร เพราะมันคงเป็นเรื่องไร้สาระสำหรับคนที่ฟัง หรืออ่านมัน แต่มันก็น่าคิดอยู่ดี มันเป็นไปได้ยังไง? ที่อวัยวะส่วนนึงมันส่งผลต่อการกระทำได้เช่นนี้ มันยอมให้วิญญาณที่อยู่ในอีกร่างนึงที่มีอีกหัวใจนึงควบคุมอยู่ ทำให้ตัวเรารู้สึกเจ็บ หรือรู้สึกสับสน รู้สึกคิดถึง อยากให้คนนั้นอยู่ด้วยกัน ให้รู้ว่าไม่ได้จากไปไหน หรือกลับไม่รู้สึกอะไรอีกเลยในอีกไม่กี่ช่วงเวลาผ่านไป อะไรมันทำให้เป็น ให้เปลี่ยน ไปแบบนี้

ีชีวิตของคนเราจะจบตรงที่ไหน หยุดอยุ่คู่กับใคร ถ้ามีผู้ที่จะบอกเราได้ ผมว่าไอ้คนนั้นมันคงรวยเละเลยแหละ เพราะคงมีหลายคนอยากรู้ก่อน แน่หละ ผมก็คนนึง เพราะเพื่อที่จะได้รอเค้าคนนั้น คนที่ถูกกำหนดมาให้อยู่กับเราไปเลยหรือถ้าไม่มีจะได้รู้ว่าควรใช้ชีวิตยังไง แต่ผมยังไม่เจอคนผู้นั้นที่จะบอกได้ และคิดว่าคงไม่มีด้วย งั้นอะไรหละจะชักนำเราไปหาเค้าหรือจะพูดให้ชัดคือ "ชะตาลิขิต"

 "ชะตากรรมลิขิต" คำๆ นี้น่าจะหมายความรวมถึงทุกสิ่งที่เราต้องเจอ ความสุข ความทุกข์ ความสมหวัง ผิดหวัง รอยยิ้ม หรือน้ำตา ถ้าอย่างนั้นเราจะไปถึงที่จุดหมายของชีวิตยังไง? ถึงแม้จะรู้ความหมาย แต่ก็ไม่รู้ว่าจะกำหนดวางแผนยังไงให้เจอแต่สิ่งดีๆ สิ่งที่เราจะมีสุข เราไม่รู้เลย จะรู้อย่างเดียวคือทุกสิ่งที่เกิดขึ้นมันน่าจะเกี่ยวกับหัวใจเราทั้งนั้น

  งั้นสรุปว่าสิ่งที่ผมจะทำ จะคิด จะใช้ชีวิต ผมเลือกจะทำตามหัวใจละกันให้เรามีความสุข ถึงแม้อนาคตอาจจะ...รู้สึกแย่กับสิ่งที่ทำ แต่ทำยังไงได้หละ !? ก็ผมไม่รู้นี่นา ก็ไอ้ชะตากรรมลิขิตที่ว่า ไม่มีใครบอกผมได้ว่าต้องไปทางไหนชีวิตผมจะไปอยู่ตรงไหน ก็ต้องให้หัวใจผมพาไปละกัน ผมเอาอย่างงี้แหละ